pixel Cech NiH Kwantowe zaufanie | NLP Coaching Hipnoza- Grzegorz Halkiew (zaświadczenia MEN)

Kwantowe zaufanie

Kwantowy świat to świat nieustannego ruchu. Subatomowa energia stale przechodzi z cząsteczki w falę, a elektrony przeskakują z jednej orbity energetycznej na drugą. Zmiany te, choć zawsze nieprzewidywalne, nigdy nie są przypadkowe. Jak to wyjaśnia M. Wheatley: „Nasza niezdolność do przewidywania indywidualnych zachowań na poziomie kwantowym nie jest rezultatem samoistnego nieporządku. Zamiast tego efekty, jakie obserwujemy, mówią o wzajemnych powiązaniach na poziomie kwantowym, głębokim porządku, któremu dopiero zaczynamy nadawać sens. Istnieje stałe falowanie relacji, energii, które pojawiają się i zmieniają, coś przypominającego nieustanne pojawianie się zmarszczek na bezszwowych tkaninach. Istnieje tak duży porządek, że nasze próby oddzielenia tych dyskretnych momentów tworzą wrażenie nieporządku”[1].

Wszechświat jest nie tylko samoistnie uporządkowany, ale jest zaprojektowany jako system samoorganizujący się, który stale ewoluuje na coraz wyższe poziomy złożoności i spójności. Ilustrują to liczne przykłady. C. Shelton komentuje: „Wszędzie, gdzie spojrzymy, od mikrokosmosu do kosmosu, zobaczymy oznaki samoorganizacji. Na mikroskopowym poziomie bakterie stale organizują się w coraz bardziej złożone formy życia. Na poziomie kosmosu nasz wszechświat rozwinął się od nieuporządkowanego chaosu Wielkiego Wybuchu, w złożoną strukturę galaktyk i planet. Nasza własna planeta poprzez drogę, jaką przebyła przez prawie 4,6 mld lat, ewoluowała z jałowego krajobrazu, wrogiego dla życia, w bujne i piękne siedlisko, które wspiera szeroko zróżnicowane formy życia. My jako ludzie jesteśmy najlepszym przykładem zdolności życia do samoorganizacji”[2].

Biolog teoretyczny S. Kauffman wykorzystuje żarówki do zademonstrowania, że nawet nieożywione systemy mają zdolność do samoorganizacji[3]. Jest to świat, w którym porządek chce ujawnić się, ale odwołując się do S. Kauffmana „porządek jest za darmo”[4]. M. Wheatley i M. Kellner-Rogers zastanawiają się, co oznacza to dla ludzi i ich organizacji.

„Jeśli porządek jest za darmo, nie musimy być organizatorami. Nie musimy projektować świata. Nie musimy strukturalizować istnienia. Organizacja chce się stawać (want to happen). Możemy zatem porzucić przekonanie, że świat rozpada się, a za wszystkie formy organizacji odpowiadamy my sami, co jest trudnym i żmudnym zadaniem tworzenia czegoś lub wyrażania czegoś. Możemy porzucić przekonanie, że nic bez nas się nie wydarzy”[5].

Kwantowe zaufanie jest wiarą w zdolność życia do samoorganizacji. Jednak samoorganizacja dzieje się tylko w systemach otwartych, wymaga wymiany informacji[6]. Bez wymiany informacji entropia może spowodować dezintegrację systemu. Informacja jest katalizatorem, który zakłóca obecny stan systemu, umożliwiając mu reorganizację na wyższym poziomie efektywności. „Rozmowy za zamkniętymi drzwiami, niejawne finanse, ekskluzywny proces planowania strategicznego lub inny rodzaj blokady przepływu informacji niszczy zdolność systemu do samoorganizacji”[7]. Wyzwaniem dla innych członków organizacji jest jasne definiowanie celu i wartości, a następnie tworzenie struktury, która zachęca do dzielenia się przywództwem i swobodnej wymiany informacji.

Sieć al.-Kaida jest przykładem systemu samoorganizującego się. W takich samoorganizujących się systemach strategie wyłaniają się z samego systemu raczej niż są wdrażane przez zarząd[8]. Nie tyle są one projektowane, co odkrywane. Wyłaniają się ze swobodnej wymiany informacji pomiędzy szeroko rozproszonymi i luźno ustrukturyzowanymi członkami. D. Hock[9] nazywa je „chaodic”. Organizacje te cenią zarówno chaos, jak porządek, a tymczasowy chaos wykorzystują w celu rozbudzaniawiększej pasji do realizacji celów.


[1] M. Wheatley, 1992, Leadership and the new science, San Francisco: Berrett-Koehler, s. 192

[2] C. Shelton, 1999, Quantum leaps, Boston: Butterworth-Heinemann, s. 116.

[3] S. Kauffman, 1995, At home in the universe, New York: Oxford University Press, s. 75.

[4] S. Kauffman, 1995, At home in the universe, New York: Oxford University Press, s. 71

[5] M. Wheatley, M. Kellner-Rogers, 1996, A simpler way, San Francisco: Berrett-Koehler, s. 35

[6] I. Prigogine, I. Stengers, 1984, Order out of chaos: Man`s new dialogue with nature, Boulder: Shambhala.

[7] C. Shelton, 1999, Quantum leaps, Boston: Butterworth-Heinemann, s. 130.

[8] Strategie emergentne. Przyp. tłum.

[9] D. Hock, 1999, Birth of the chaordic age, San Francisco: Berrett-Koehler.

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Facebook
Analytics