pixel Cech NiH Kwantowe postrzeganie | NLP Coaching Hipnoza- Grzegorz Halkiew (zaświadczenia MEN)

Kwantowe postrzeganie

Stwierdzenie „postrzeganie jest rzeczywistością” stało się organizacyjnym frazesem; choć niewielu ludzi zdaje sobie sprawę z jego głębokiego znaczenia. Kiedy badacze odkryli, że intencje zawarte w umyśle obserwatora wpływają na obiektywny świat rzeczy, pojawiłasię fundamentalna zmiana w fizyce[1]. Najnowsze badania w neuropsychologii podkreślają znaczenie ludzkich intencji w procesie konstruowania rzeczywistości. Badania te wskazują, że przynajmniej 80% wszystkiego, co jest spostrzegane jako zewnętrzne, jest wewnętrznie tworzone przez umysł[2]. M. Csikszentmihalyi podkreśla, że ludzkie intencje są procesem psychologicznym, w którym rzeczywistość jest konstruowana. Pisze on: „Intencja jest siłą, która porządkuje informacje w świadomości”[3]. Intencja koncentruje uwagę, a to, co jest zauważone, staje się „rzeczywiste”.

Kwantowe postrzeganie jest zdolnością widzenia intencjonalnego w porównaniu do bardziej powszechnej tendencji jednostki do wybierania z większego zbioru. Ustalenie jasnej intencji różni od tradycyjnych procesów ustalania celów i planowania. Shelton wyjaśnia: „Szczegółowe planowanie jest pojęciem mechanistycznym. Obejmuje ustalanie celów i tworzenie strategii. Niektórzy autorzy, szczególnie teoretycy motywacji sugerują nawet, że jest to napięcie pomiędzy pożądanym rezultatem a obecną rzeczywistością, która napędza proces osiągania celu. Jest to newtonowskie myślenie. Opiera się na założeniu, że siła lub pęd są koniecznymi częściami procesu zmiany. Ten typ myślenia zakłada niezgodność pomiędzy obecną rzeczywistością a rzeczywistością pożądaną, która wyzwala siłę, konieczną do osiągnięcia celu. Teoria kwantowa dostarcza nowej możliwości przez zasugerowanie, że kreowanie jest raczej wynikiem koncentracji niż siły. Napięcie i wysiłek są pojęciami mechanistycznymi. W perspektywie kwantowej, gdy zmieniamy naszą koncentrację, życie ukazuje się inaczej”[4].

Kwantowe postrzeganie jest umiejętnością, która umożliwia członkom sieci uszeregowanie swoich intencji wokół podzielanej wizji. Bez podzielania wizji i wspólnych intencji luźno skonfigurowana struktura organizacyjna, nie mogłaby uzyskać nadzwyczajnych rezultatów. W organizacji kwantowej jasność intencji minimalizuje potrzebę bezpośredniego zarządzania. „Jest to dużo bardziej odporna na dewiację i efektywna metoda organizowania”[5]. Wspólne intencje są więc wstępnym warunkiem do tworzenia organizacji kwantowej.

Organizacje kwantowe wykorzystują różnorodne procesy komunikowania do tworzenia wspólnej wizji i jasnej intencji. Procesy te obejmują planowanie strategiczne w czasie rzeczywistym[6], konferencje planów przyszłości[7], spotkania na szczycie[8] i spotkania na otwartej przestrzeni[9]. Te i liczne inne procesy planowania projektowane są w celu umożliwienia procesów komunikowania się między wszystkimi wewnętrznymi i zewnętrznymi interesariuszami, zarówno bezpośrednio twarzą w twarz, jak i poprzez wideokonferencje oraz dyskusje online. Podczas tych spotkań, osobiste wizje syntetyzują się we wspólną wizję, a indywidualne programy znajdują wspólne podłoże. P. Senge pisze: „Niewiele jest czynników, jeśli są one w ogóle, tak potężnych jak wspólna wizja”[10]. Shelton wyjaśnia: „Wspólna wizja ustawia percepcyjne różnych członków grupy, tworząc wspólną tożsamość i wspólne cele. Ludzie z wizją, metaforycznie, postrzegają siebie raczej jako architektów katedry niż zwykłych kamieniarzy. Stają się ludźmi z celem, a nie zwykłymi handlarzami” [11]. W przypadku sieci al.-Kaida siła wspólnego celu przewyższyła ludzką potrzebę samozachowania. Wykorzystanie nawet ułamka tego rodzaju pasji może dać znaczącą przewagę konkurencyjną, niezależnie od typu organizacji.


[1] F. Capra, 1982, The turning point: Science, society, and the rising culture, New York: Simon & Schuster, s. 87. F. A. Wolf, 1989, Taking the quantum leap, New York: Wiliam Morrow, s. 129.

[2] M. Wheatley, M. Kellner-Rogers, 1996, A simpler way, San Francisco: Berrett-Koehler, s. 49.

[3] M. Csikszentmihalyi, 1990, Flow: The psychology of optima experience, New York: Harper Collins, s. 27.

[4] C. Shelton, 1999, Quantum leaps, Boston: Butterworth-Heinemann, s. 20.

[5] T. A. Stewart, 2001, America`s secret weapon, Business 2.0., December, s. 66.

[6] R. Jacobs, 1994, Real time strategic change: How to involve an entire organization in fast and far-reaching change, San Francisco: Berrett-Koehler.

[7] M. Weisbord, S. Janoff, 1995, Future search: An action quide to finding common ground in organizations and communities, San Francisco: Berrett-Koehler.

[8] D. Cooperrider, P. Sorensen, D. Whitney, T. Yaeger, 2000, Appreciative inquiry: Rethinking human organization toward a positive theory of change, Champaign, IL: Stripes.

[9] H. Owen, 1997, Expanding our now: The story of open space technology, San Francisco: Berrett-Koehler.

[10] P. Senge, 1990, s. 211. The fifth discipline, New York: Doubleday.

[11] C. Shelton, 1999, Quantum leaps, Boston: Butterworth-Heinemann, s. 28.

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Facebook
Analytics