pixel Cech NiH Kwantowe myślenie | NLP Coaching Hipnoza- Grzegorz Halkiew (zaświadczenia MEN)

Kwantowe myślenie

Kwantowe myślenie to zdolność do myślenia za pomocą paradoksu. Wykracza ono daleko poza konwencjonalny model myślenia. Wiele można nauczyć się z fizyki kwantowej o paradoksalnej naturze wszechświata. Najbardziej widocznym paradoksem kwantowym jest ten, że widoczny 3-wymiarowy świat nie składa się z niczego więcej niż energii[1]. Co więcej subatomowa energia zawsze ma „dwie twarze”, tj. korpuskularną i falową (zasada komplementarności Bohra). Im lepiej zna się jedną, tym bardziej nieokreślona druga[2]. Fale energii kwantowej mogą się nakładać lub sumować[3]. W paradoksalnym świecie kwantowym daje to cząsteczce subatomowej zdolność do „bycia tu i tam” w tym samym czasie (zasada nieoznaczoności Heisenberga). Wszechświat fizyczny na swoim najbardziej podstawowym poziomie funkcjonuje w sposób całkowicie nieprzewidywalny, nielogiczny, paradoksalny.

Sieci organizacyjne także są paradoksalne. Są bardziej wytrzymałe niż ich hierarchiczni konkurenci, osiągają rezultaty szybciej przy wykorzystaniu mniejszej liczby ludzi i niższych kosztach. Aby to osiągnąć członkowie organizacji sieciowej muszą nie tylko posiadać wspólną wizję i jasno określone cele, ale muszą być zdolni do myślenia kreatywnego. Wykorzystują oni umiejętność myślenia za pomocą paradoksu do neutralizowania przeszkód, które mogłyby prawdopodobnie przeszkadzać ich bardziej tradycyjnie ustrukturalizowanym konkurentom. Na przykład sieć al.-Kaida nie pozwoliła, aby jej brak dostępu do wyrafinowanej broni, zablokował jej zdolność do realizacji celów. Idea przekształcenia samolotu w bomby, choć niewypowiadalnie zła, jest doskonałym przykładem myślenia za pomocą paradoksu. Jest bardzo prawdopodobne, że ta konkretna strategia nie została opracowana przez nielicznych liderów w centrali, ale raczej wyłoniła się w efekcie spontanicznej interakcji wielu członków sieci. Tworzenie środowiska pracy, które zachęca różnych członków organizacji do kreatywnego myślenia jest bardzo ważne, choć nie zawsze łatwe. M. Wheatley komentuje następująco: „Dziś nie możesz nadać sensu wszystkiemu w stary sposób. Zamiast tego musisz bawić się pomysłami. Musisz chcieć powiedzieć „Wiem, że to szalone, ale po prostu pomyślmy o tym przez chwilę w takim świetle”. Lub „Bądźmy absurdalni przez chwilę i zobaczmy, dokąd nas to zaprowadzi”[4].

Niestety sztywny sposób działania większości organizacji, połączony z tendencją do koncentrowania się na krótkoterminowych wynikach, pozostawia niewiele czasu lub energii do zabawy z nowymi pomysłami. Większość pracowników tradycyjnych organizacji zbyt często zachęcana jest do innowacyjności w czasie wykonywania pracy przy wysokim poziomie stresu. Nie tylko koncentruje ich to raczej na krótkoterminowych niż innowacyjnych możliwościach, co przede wszystkim wywołuje blokadę w korze mózgowej, ograniczając procesowe zdolności mózgu[5]. Paradoksalnie, ludzie nie mogą myśleć kreatywnie będąc na wysokim poziomie stresu. Stres prowadzi także do myślenia negatywnego. Powoduje, że pracownicy postrzegają rzeczy przez negatywne soczewki ograniczeń, a ten mrok, który widzą staje się zazwyczaj samospełniającym się proroctwem[6].

Organizacje kwantowe dają czas i przestrzeń na refleksję oraz zachęcają pracowników raczej do myślenia proaktywnego niż prostego odpowiadania na momenty kryzysowe. Organizacje te rozumieją, że wolniej to często szybciej. Ich członkowie wiedzą, że problemów nie można rozwiązać w wyniku tego samego myślenia, które je stworzyło, a z tego powodu angażują i zachęcają do eksperymentowania. Organizacje kwantowe charakteryzują się wysokim poziomem tolerancji na błędy. Wykraczają poza tradycyjne przekonanie, że jest „jeden najlepszy sposób” i „jedna prawidłowa odpowiedź”, koncentrując się raczej na kreatywności i innowacyjności.

W teorii systemów, pojęcie „equifinality” opisuje zdolność systemu do osiągania tego samego stanu końcowego, wychodząc od różnych warunków początkowych (przyp. A.M) i dochodząc różnymi drogami[7]. Pojęcie to oznacza, iż nie ma jednego prawidłowego sposobu osiągania celu. Organizacje kwantowe rozumieją zjawisko „equifinality”. Członkowie tych organizacji nie szukają jednego prawidłowego sposobu osiągania celu, przeciwnie, zachęcają członków do znajdowania rozmaitych sposobów osiągania wyznaczonych celów. Czyniąc to, stają się sieciami ciągłych zapytań i społecznościami kreatywności.


[1] Informacja podstawowym budulcem wszechświata.

[2] F. A. Wolf, 1989, Taking the quantum leap, New York: Harper and Row, s. 188.

[3] J. Gribbin, 1995, Schrodinger`s kittens and the serach for reality, New York: Little, Brown. s. 16-17.

[4] T. Brown, 1993, The new science of leadership, Industry Week, January 18, s. 22.

[5] J. Wade, 1996, Changes of mind, Albany, NY: State University of New York Press.

[6] C. Shelton, 1999, Quantum leaps, Boston: Butterworth-Heinemann, s. 72.

[7] C. Shelton, 1999, Quantum leaps, Boston: Butterworth-Heinemann, s. 51-52.

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Facebook
Analytics