Organizacje kwantowe różnią się od organizacji tradycyjnych, podobnie jak fizyka kwantowa różni się od fizyki klasycznej. Organizacja kwantowa może być zdefiniowana jako organizacja stale zmieniająca się, adaptacyjna, zwinna i bez ostrych granic – taka, w której informacja i innowacja przepływa swobodnie.

„To miejsce pracy, które działa na rzecz każdego – członków zespołu, inwestorów, dostawców, klientów, społeczności i planety. Organizacja kwantowa uznaje bogactwo różnorodnych perspektyw oraz tworzy procesy, które lokalizują i honorują tę różnorodność. Takie organizacje doceniają konflikt, poznanie poprzez dialog, nawet najbardziej rozbieżne pomysły mogą znaleźć wspólne rozumienie. Chaos uważa się za naturalną część ewolucji systemów. Władza i kontrola są zastępowane głębokim poczuciem zaufania w zdolność życia do samoorganizacji. Wszyscy interesariusze są szanowani, a każdy ma wkład w decyzje, które wpływają na całość”[1].

Organizacje kwantowe są projektowane w celu maksymalizowania wszystkich korzyści sieciowych – szybkości, elastyczności i wytrzymałości. W odróżnieniu od piramidowej struktury organizacji tradycyjnych, organizacje kwantowe modelowane są na wzór systemów sieciowych, podobnych do żywych organizmów. R. Kilmann definiuje organizacje kwantowe jako „rewolucyjną, nową organizację – taką, która jest organicznie dopasowana do żywej, konkurencyjnej światowej ekonomii”[2]. Pisze dalej: „Wszyscy zatrudnieni uczestnicy organizacji kwantowej byliby energetycznie zaangażowani w projektowanie systemów formalnych (obejmujących strategię, struktury i systemy nagród) – które mogłyby również włączyć aktywne uczestnictwo głównych zewnętrznych interesariuszy (np. dostawców i odbiorców). To rozproszone uczestnictwo oznacza, że przekazywanie wiedzy przez uczestników o ich pracy w organizacji (obejmujące ich umiejętności, zainteresowania i doświadczenia) będzie wpływało na to, jak strategia, struktura i nagrody są zaprojektowane –

oraz dostosowane – jedne do drugich…Takie proaktywne, rozproszone, uczestniczące podejście do przeprojektowania systemów formalnych… jest główną cechą organizacji kwantowych”.

Menadżerowie w mechanistycznej organizacji planują, organizują, kierują i kontrolują zachowanie pracowników. Członkowie organizacji kwantowych samoorganizują się w działaniu. W organizacjach kwantowych „Komunikacja jest wielokierunkowa”. Podejmowanie decyzji jest dzielone. Ludzie mają wiele umiejętności. Zaufanie jest wysokie[3]. Jak zademonstrowała al.–Kaida, organizacja sieciowa może zrekompensować braki w technologii lub braki w zasobach finansowych i ludzkich.

Peter Schwartz, współzałożyciel Global Business Network, wierzy, że siła takiej sieci może być uchwycona w akronimie SPIN – podzielonej (segmented), policentrycznej (polycentric), ideologicznie zintegrowanej sieci (ideologically integrated network). „Jej pół-autonomiczne części nie potrzebują siebie do przetrwania, ani żaden SPIN nie opiera się na jednym liderze – w rzeczywistości, wyłączenie lidera, może pobudzić sieć, której najważniejszą zaletą jest jej ideologiczny ferwor”[4]. Według Schwartza i innych teoretyków sieci podstawową siłą takich organizacji jest pasja jej uczestników[5]. Uczestników wiążą głęboko podzielane wartości, a wartości te tworzą silne poczucie celu. Poczucie wspólnego celu stwarza możliwości kwantowego skoku, skoku ponad newtonowską konkurencyjnością.