Porządek PONAD PORZĄDKIEM – ten najważniejszy

„Każdy kto należy do rodziny ma prawo do niej należeć poprzez pokolenia i nad tym czuwa nasze SUMIENIE”.

Mamy różne sumienia:
- osobiste, które odczuwasz do partnera, rodziców, rodzeństwa,
- wspólne sumienie – kolektywne, którego nie czujesz; ono czuwa nad tym głównym porządkiem, żeby w klanie rodziny nikt się nie zagubił.

Kiedy ktoś się zgubi, to powstaje taki ruch, że w kolejnych pokoleniach zostaje on „zastąpiony” przez kogoś z potomków. Wspólne sumienie troszczy się o tych wykluczonych. Tak jakby chciało ich z powrotem przyciągnąć.

- Sumienie ducha – duchowe – ono nas łączy z większą całością, z ludźmi, wychodzi poza klan rodziny, nawet poza nasz naród. W tym sumieniu duchowym też jest taki porządek, który mówi: wszyscy mają prawo przynależeć. W harmonii z tym sumieniem stajesz w przyjaźni, w harmonii względem wszystkich.

KTO NALEŻY DO RODZINY

• - dziecko
• - rodzice i wszyscy wcześniejsi ich partnerzy
• - rodzeństwo żyjące i zmarłe, przyrodnie rodzeństwo, a także dzieci poronione, dzieci z
  aborcji (dziecko żyjące, które nie wie o tym usuniętym, jest z nim związane, często się czuje jak martwe)
• - rodzeństwo rodziców
• - zmarłe, przyrodnie, usunięte
• - dziadkowie
• - czasami wcześniejsi partnerzy dziadków, nie tylko mąż, żona, też partnerzy przed ślubem, (np. należą wszyscy ci, którzy ZROBILI MIEJSCE dla następnego partnera, bo dzięki temu mogła powstać nowa więź)
• - pradziadkowie rzadziej, ale gdy przeżyli jakiś szczególny los, np. gdy pradziadek został zamordowany, popełnił samobójstwo, kobieta która została zgwałcona- to się czuje. Szczególny los, który ma konkretne skutki dla rodziny, szczególnie ciężki los np. gdy kobieta zmarła przy porodzie. Z reguły jest tak, że „to” kończy się na pradziadkach. Rzadko zdarza się, że to „coś” jest dalej w systemie, chyba, że rodzina jest z rodowodem zapamiętanym, dlatego pamięć o tym dodatkowo obciąża rodzinę.
• - wujkowie i ciocie liczą się tylko jako rodzeństwo rodziców, czasami też ci przez małżeństwo, ale gdy mieli szczególny los. Też, gdy rodzina coś szczególnego mu zawdzięcza, coś odziedziczonego od przyjaciół, sąsiadów- ci, co dali wliczani są do systemu całości. Np. gdy umiera matka a sąsiadka zaopiekuje się dziećmi, wlicza się ją do systemu ponieważ rodzina coś jej zawdzięcza, coś dzięki niej zyskała
• - inni np ci, którym ktoś z rodziny zrobił coś złego, zwłaszcza gdy są ofiary jednego z członków rodziny. Np. gdy jest morderca, to musimy pamiętać o ofierze. Też w przypadku ofiar wypadku, jest ona wliczana do całości rodzinnego systemu.

Uwikłania z czasów wojny, np. pracownik w obozie koncentracyjnym- te ofiary trzeba włączyć do systemu bo potem wnuki, prawnuki widzą leżących zmarłych, czyli niespłacone długi. Także ci, którzy w obrębie swojej rodziny zrobili komuś coś złego.

Mordercy należą do rodzin OFIAR.

OFIARY należą do rodzin morderców.

• Dotyczy to wszelkich nieprawości
  • krzywda
  • gwałt
  • zagrabienie majątku

Jeżeli rodzina wzbrania się aby przestępcy z obcej rodziny dać miejsce w swojej rodzinie, to ktoś z ich rodziny będzie stosował gwałt i przemoc. Będzie reprezentował tego wykluczonego, powtarzał jego los.

Gdy rodzina wzbogaciła się kosztem pracowników, którzy pracowali np. dla tej firmy. Ci zmarli pracownicy muszą znaleźć miejsce w rodzinie osoby, która założyła firmę. Hellinger np. robił w USA ustawienie miliarderom. Bogaci przodkowie mieli ciężkie losy. Gdy ustawił dziadka i pradziadka okazywało się, że budowali kolej Boston – Kanada w XIX w. gdzie wielu ludzi straciło życie, byli ofiarami dziadka i pradziadka, a wnuk czuł się winny. Widział tych zmarłych i chciał umrzeć. Dopiero jak dziadek i pradziadek zobaczyli zmarłych to wnuk podniósł się. Nie chodziło o zadośćuczynienie, ale o miejsce w rodzinie sprawców.

Ten, który urodził się wcześniej jest przed tym, który urodził się później. Ważniejszy jest ten, który w rodzinie urodził się wcześniej, nawet partner, z którym nie było ślubu.

Aborcje, gwałt, poronienie.

Gdy oboje rodziców decyduje o aborcji – znaczy to, że w obu systemach był morderca.

Sama myśl o aborcji, samobójstwie, życzenia śmierci – to wskazówki o mordercy w systemie – bo nasze sumienie patrzy tylko na naszą rodzinę.

Gwałt na kobiecie – nawet 3 pokolenia wstecz, idzie jako zemsta, która jest ślepa. Potomkinie tej kobiety mszczą się na swoich mężczyznach, którzy nie są niczemu winni.

Zemsta jest też ślepa dla tego, dla kogo to się robi. Te kobiety, które się mszczą, zostały pochłonięte przez zemstę. Jeśli np. widzą to babcie, które zostały zgwałcone, to uważają, że to nie jest uczucie ich wnuczek, nie oczekują tej zemsty.

Często taka babcia nie chce tej zemsty, chciałaby żeby wnuczki kochały swoich mężczyzn. Kobiety zatrzymają się w swojej zemście dopiero wtedy, gdy patrzą na tę parę, między którą to się zdarzyło, bo wtedy patrzą na PORZĄDEK w systemie.

Nie ma samotnych matek, bo zawsze jest ojciec, rodzice mają obowiązki.

Jak się mówi „Jestem samotną matką” to wyklucza się ojca z systemu.

Jak dziecko jest dorosłe to również robienie z niego powiernika tak samo je obciąża. Bo czuje się ono „zastępcą” ojca.

Matka powinna znaleźć sobie partnera. Obciążane dziecko powinno „uciekać” od zwierzeń rodziców, wynajdywać np. szybko obowiązki, do których musi się oddalić.

Ważne jest żeby umieć rozpoznać uczucia, bo nie każde jest pomocne w rozwoju danej sytuacji. Dobre rozpoznanie pozwala na to.