Znów życie dostałam w darze,
A byłam już obok śmierci…

Znów mogę rozważać i marzyć,
Ogrzewać, rozjaśniać i świecić

Wśród innych duszyczek-świeczek,
Podobnych i niepodobnych;

Wśród wilkołaków, owieczek;
Wśród dobrych i wśród niedobrych…

Ze swojej skorupy wyłażę,
Podziwiam nowe wymiary,

Już nie osądzam zdarzeń
Schematem – nagroda/kara.

„Dopóki Ziemia się kręci”,
I dola jest, i niedola…

Już nie chcę rozprawiać o Śmierci -
O Życiu rozważać wolę.

Znów urok w chwilach radości,
A ból spostrzeganie poszerza,

A co jest największą wartością -
Za życia się nie dostrzeże,

Nie pozna się wszystkich tajemnic,
Lecz możesz uchylić furtkę…

A żeby było bezpieczniej,
Ubierz się w ciepłą kurtkę.

Zmarznięty i bliski omdlenia
Z przeciągu wracasz do domu -

Rozwiązać zagadki istnienia
Wciąż się nie udało nikomu.

Więc zwolnij swoje obroty -
Nie trzeba wyzwalać świata.

Niech żyją do Życia powroty!
Niech świeci nam Życia Światło!

więcej zdjęć  galeria A  galeria B

więcej zdjęć